Vanuit het mooie Brussel slaan wij onze klauwen uit
We zitten al het rijk gespuis, kaloten op de huid
De klak op't hoofd, de pint in d'hand, de labofrakken aan
Vrijmetselaars verenigt u we gaan er tegenaan
We drinken en we brassen door de nachten kil en koud
Beschenen door de stralen van de zon in grijs en goud

Verhaegen is ons voorgegaan, hij toonde wat hij kon
Zijn weg die wij nu volgen reikt tot aan de horizon
Niets is ons teveel, we nemen elke hindernis
Zijn fakkel zal ons leiden door de diepe duisternis
Wij vechten voor wat goed is, voor hetzelfde ideaal
Iedereen is hier gelijk, de vrijheid staat centraal

Wij blijven eeuwig vechten, tot het einde, tot de dood
Gesterkt door de alcohol, die trouwe bondgenoot
Maar soms draait hij zich tegen ons en gaat dan wild tekeer
Wij, de fiere Geuzen, vallen dan met bossen neer
's Morgens staan wij weeral recht en drinken stevig door
We klinken onze glazen en dan zingen wij in koor